เจ้าชายหนุ่ม Justin event 1-5

posted on 06 Dec 2009 19:21 by makimaki  in Games

เอาล่ะ เริ่มสปอยส์เนื้อเรื่องล่ะนะค้าาา

หมายเหตุ... เกมส์นี้เขาซีจีเยอะเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวอยู่แล้ว

เพราะงั้นเลยจะแปะรูปได้เยอะหน่อยนะ

 

เริ่มจากหนุ่มคนแรกที่จีบ... เจ้าชายอันดับหนึ่ง จัสติน 

 

  

 

เหตุการณ์แรกที่เจอจัสตินก็คือในห้องโถงใหญ่

เอ็ดเวิร์ดเข้าไปชวนจัสตินพี่ชายสุดรักให้มาดื่มชาด้วยกัน 

แต่ก็โดนจัสตินซามะปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย แถมยังบอกว่าเห็นหน้าเอ็ดเวิร์ดแล้วทำให้รู้สึกแย่

แต่เอ็ดเวิร์ดกลับไม่ใส่ใจ และยังคงตื้อเจ้าชายอยู่นั่นล่ะ จนสุดท้ายจัสตินก็เดินหนีไป

เอ็ดเวิร์ดจะพูดกับเราว่า พี่ชายของเขาน่ารักเนอะ 

 

จากนั้นเมื่อเราอัพค่าเลิฟๆของเจ้าชายมากพอ ก็เริ่มเกิดอีเว้นท์ 

 

หมายเหตุ... คำพูดของตัวเอกจะใส่สีไว้นะ 

 

PART1 

'คนน่ารัก..หรอ'

"โอ่ย เธอน่ะ"

"(ชื่อเรา)ค่ะ"

"รู้แล้ว... ชื่อของเธอน่ะ จะยังไงก็ได้ เธอเป็น'คนสนิทของเอ็ดเวิร์ด'ไม่ใช่หรอ"

"ไม่มีชื่อแบบนั้นหรอก"

"... ช่างเป็นผู้หญิงที่พูดจาไม่น่ารักเหมือน'หมอนั่น'เลย"

"แล้วไม่ทราบว่ามีธุระอะไรกับคนสนิทของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดอย่างชั้นคนนี้หรอคะ"

"....."

".....?"

".....เจ้าชายจัสติน?"

"อาจจะได้รับข้อมูลข่าวสารนี้แล้วก็ได้แต่ว่า..

 ครั้งนี้เป็นตาของหมอนั่นไปเดินตรวจตราตามถนนหนทาง"

จัสตินจะบอกว่าให้ระวังตัวเอ็ดเวิร์ดไว้ เพราะอาจถูกโจมตีได้ง่ายๆ

เราก็จะตกใจว่าจัสตินจะเข้ามาทำร้ายเอ็ดเวิร์ดหรอ

"ถ้าเป็นชั้นล่ะก็ จะมาบอกเธอหรอ?" 

"เป็นคนสนิทที่หัวไม่ดีไม่เหมือนมาร์แชลเลยนะ  

มาใช้งานผู้หญิงแบบนี้ เอ็ดเวิร์ดเองก็หัวไม่ดีเหมือนกันสินะ"

(ไม่อยากใช้คำว่าโง่อ่ะ เลยใช้คำว่าหัวไม่ดีแทนล่ะกัน)

แล้วจัสตินก็จะมาดุๆสั่งสอนๆเราล่ะ เหอๆๆ

 

PART2

ขณะกำลังเดินๆอยู่ในเจอ เราก็เหลือบไปเจอคนหน้าตาคุ้นเคย

 

 

 

เขาก็คือเจ้าชายจัสตินนั่นเอง!!! แต่งตัวธรรรมดามาคนเดียวด้วย!!

ประมาณว่าคล้ายๆมาเดินดูบ้านเมืองชาวบ้านของประเทศตน 

"อย่าพูดเสียงดังสิ เดี๋ยวคนอื่นก็รู้กันหมดหรอก"

เจ้าชายจัสตินอ้างว่าตนกำลังปลอมตัวอยู่

หากแต่จริงๆแล้ว เขาก็แค่เปลี่ยนชุดก็เท่านั้นเอง

เจ้าตัวยังมิวายบอกว่า ก็เปลี่ยนอิมเมจแล้วนี่ใช่มั๊ยล่ะ

(จะว่าไปมันก็ใช่นะ มองผ่านๆก็จำไม่ได้เหมือนกัน)

พอเราแนะนำให้ใส่พวกแว่น หรือหมวกปกปิดตัวเองก็โดนโต้ว่า

"ขอโทษเถอะ ใครจะใส่ของบ้าๆแบบนั้นกัน

ถ้าตัวตนมันจะถูกเปิดเผย ก็ต้องถูกเปิดเผยอยู่ดี"

แล้วเราก็โดนจัสตินซามะสั่งสอนอีกแล้วว่า

"ถ้ามีเวลามาเป็นห่วงศัตรู(หมายถึงตัวเอง)ล่ะก็

เอาเวลาไปคอยเฝ้าระวังเจ้านายตัวเอง(เอ็ดเวิร์ด)ดีกว่า" 

แต่สุดท้ายด้วยความเป็นห่วงกลัวจัสตินจะเกิดอันตราย

เราก็เลยตามไปด้วยในที่สุด แต่กลับโดนจัสตินซามะว่าเอาว่า

"อยู่กับเธอน่ะมันอันตรายกว่าอีกไม่ใช่หรอ" 

(เพราะเราเป็นคนสนิทของคู่แข่งอย่างเอ็ดเวิร์ดนั่นเอง) 

เราเองก็ดันยอมรับเห็นด้วยซะงั้น

"ใช่มั๊ยล่ะ! ชั้นอยู่คนเดียวน่ะไม่มีปัญหาหรอก

ถ้าอยู่กับเธอด้วยน่ะสิ.." 

แต่ก็โดนเราโต้กลับว่า ถ้าจัดการคนเดียวได้ ถึงเราจะอยู่ด้วยก็ไม่เป็นไรนี่

"ชั้นอยากจะเดินคนเดียว"

"แต่ว่าชั้นอยากจะเดินไปด้วยนี่นา"

"ชั้นน่ะ เป็นศัตรูของเธอนะ!?

แล้วมันอะไรกันเนี่ย การเดินตามติดเนี่ยมันงานอดิเรกของเธอรึไงกัน!!"

เราก็ดันตอบรับว่านั่นสินะ เราน่ะชอบตามติดคนอื่น

ก็ยังคงเถียงไปเถียงมา จนสุดท้ายก็ตกเย็น

จิสตินซามะเลยบ่นว่าเหนื่อยอย่างเสียเวลาจริงๆเลย 

แต่เหตุการณ์ครั้งนี้ก็ไม่นับเป็นการเสียเวลา เพราะทำให้จิสตินมองเราดีขึ้น

เพราะเรามาเป็นห่วงเขาที่เป็นศัตรู แถมคนที่เสียเวลาจริงๆมันเป็นเราต่างหาก

เพราะเราเป็นคนรับใช้คงมีงานมากมายแต่ก็ยังเป็นห่วงเขาจนต้องอยู่กับเขาจนเสียเวลา 

เขาจะบอกว่าเราเป็นคนซื่อจนเซ่อจังนะ ขณะที่เรากลับคิดในใจว่าเขาต่างหากเป็นคนซื่อ 

 

PART3

เราไปหามาร์แชลเกี่ยวกับงาน ก็เจอจัสตินกำลังฝึกดาบอยู่

 

 

(ใครจำได้บ้าง คนผมขาวด้านขวาใครเอ่ย อิอิ) 

 

เราก็จะเห็นความเก่งของจัสตินซามะ ถึงขนาดมาร์แชลยังกล่าวชม

บอกว่าจัสตินซามะเก่งกว่าตน(ที่เป็นคนสนิท)อีกด้วยซ้ำ

พอจัสตินมาเห็นเราก็พูดว่า ก็คิดจะแสดงให้เราเห็นว่า

ถึงแม้เขาจะออกไปข้างนอกคนเดียวก็ไม่มีอันตรายอยู่แล้ว

แต่เราก็ยังคงไม่ยอมเข้าใจอยู่ดี ทำให้จัสตินท้าให้สู้กับตน แต่เราจะรีบหนีไป

 

PART4

เราก็เข้าไปวุ่นกับจัสตินซามะอีกแล้ว ทำให้เขาพูดถึงอดีตของตน

สมัยเด็ก เขากับเอ็ดเวิร์ดยังรักกันดีแม้ทั้งสองจะเป็นพี่น้องต่างแม่

แต่ก็รักกันและสัญญาจะปกป้องซึ่งกันและกัน

 

 

 

"ชั้นจะปกป้องพี่ชายเอง" เอ็ดเวิร์ดน้อยกล่าวกับจัสติน 

แต่ว่า... เอ็ดเวิร์ดกลับยืนมองดูแม่ซึ่งเป็นครอบครัวของเขาตายโดยไม่ช่วยเหลือ

แล้วตอนนี้ยังมาแข่งขันกันอีก

"ชั้นไม่ให้อภัยหมอนั่นเด็ดขาด"

 

PART5

ขณะที่เราอยู่กับจิสตินในสวน อยู่ดีๆจัสตินซามะก็พูดขึ้นว่า

"อยู่กับชั้นแบบนี้ ดีแล้วหรอ"

"เดี๋่ยวจะแย่เอานะ"

เราก็งงว่าหมอนี่พูดอะไรของเขา

"...เป็นผู้หญิงที่ทื่อ(ไม่ชัดเจน)เลยน้า"

"เอ็ดเวิร์ดคิดอะไรอยู่นะ ถึงมาใช้งานผู้หญิงที่ทั้ง

ไม่ทันคนแล้วก็ยังทื่อแบบนี้"

เราก็มองอย่างงงๆกับจัสตินซามะแล้วก็เลยถามว่า

"เอ่อ.. ที่อยู่ด้วยกันแล้วจะแย่ แถมเรื่องทื่อนี่..

เราคงไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบนั้นกันนะ"

จัสตินก็งง "อะไรล่ะ ความสัมพันธ์นั่นน่ะ"

"ความสัมพันธ์ที่น่าสงสัย"

คำตอบที่ทำเอาจัสตินสะดุ้ง "นะ.. นี่เธอคิดอะไรอยู่น่ะ"

"เอ๋ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่น่าสงสัยอะไรแบบนั้นสินะ"

"นะ... มันก็แน่อยู่แล้ว! นี่เธอหัวสมองไม่ดีรึไง" 

แล้วจัสตินก็บอกว่าที่พูดแบบนี้เพราะเดี๋ยวคนอื่นจะมองไม่ดี

เราก็เลยบอกว่างั้นลอบพบกันให้คนอื่นไม่เห็นเป็นไง

ก็เลยโดนจัสตินว่ากลับ แล้วก็ตอกกลับด้วยคำพูดว่า

"ยิ่งกว่านั้น ทำไมเราสองคนถึงจำเป็นต้องเจอกันด้วยล่ะ

ไม่เจอกันเป็นดีที่สุดไม่ใช่หรอ? ถึงยังไงก็ไม่มีความจำเป็นต้องเจอกันสักหน่อย!"

เราเลยบอกว่านั่นสินะ แต่ว่าอุตส่าห์ได้เป็นเพื่อนกันก็เลยอยากจะเจอกัน

จัสตินเลยบอกว่าเอ็ดเวิร์ดไม่ว่าหรอ เราก็จะบอกว่าไม่ว่าอะไร

คืนนั้นเอ็ดเวิร์ดก็มาถามเราว่าช่วงนี้สนิทกับจัสตินดีหรอ

เขาน่ะดีใจอยู่แล้วที่เราสนิทกัน แต่เขาจะเตือนเราว่า

"พี่ชายของชั้นน่ะเป็นคนน่ารัก แต่ก็เป็นคนอันตราย

อย่าบาดเจ็บอะไรล่ะ ดูแลตัวเองด้วย"

 

จบแค่นี้ก่อนล่ะค่า ไว้มาต่อคราวหน้า 

จัสตินน่ารักดีเนอะๆ หุๆ ทำเป็นว่าเกลียดน้องชายอย่างนู้นอย่างนี้ 

แต่สุดท้ายจริงๆแล้วก็เป็นห่วงเอ็ดเวิร์ดอยู่ดี ชอบมาสั่งสอนเราด้วย ฮะๆ

 

**************

ตอบเม้นท์.....

 

 รู้สึกว่าเพื่อนๆหลายคนจะกรุ๊ปเลือดเดียวกับเรากันเยอะจังแฮะ ฮะๆๆ

เขาเรียกว่า 'พรหมลิขิต' สินะ ฮะๆๆ ก็ว่าไปนั่น ;p 

 

คุณ myuk

เนอะๆ เป็นดราม่าซีดีที่น่าสนุกมากๆ น่ารักทั้งสี่หนุ่มเลยล่ะสินะคะ หุๆ

พอดีเราเพิ่งฟังแผ่นหนุ่มกรุ๊ปเอไปคนเดียวน่ะค่ะ เลยยังไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นไงบ้าง

ที่แน่ๆตอนนี้หลงเอย์อิจิโร่มากมาย >//<

(ไม่อยากเรียกโซมะ เดี๋ยวสับสนว่าใคร เพราะชื่อคล้ายกัน ฮะๆ) 

ชอบเพราะเรื่องที่เขาเป็นห่วงคนอื่นนั่นแหล่ะ

แม้จะบังคับไปหน่อย แต่เขาก็เป็นห่วงนี่นาาาา

แล้วก็สงสารด้วยเหมือนกันเลยค่ะ อึ้งกับมิยาบิจังมากมาย T^T

แอบหงุดหงิดฮิบิกิคุงเล็กๆด้วย เพราะตานี่ไม่ยอมรับว่าตัวเองผิดเลย

แต่อย่างว่าล่ะนะ พวกเลือดกรุ๊ปบีเป็นพวกปากแข็ง

เราก็เข้าใจเขา (เพราะเราก็กรุ๊ปบีและเป็นเหมือนกัน ฮะๆๆๆ) 

แต่พอฟังเอย์คุงขอโทษก็ยิ่งสงสารว่า ทั้งที่ตัวเองหวังดีแท้ๆแต่กลายเป็นผิดซะงั้น

(จริงๆก็ผิดด้วยเหมือนกันล่ะนะที่บังคับคนอื่น ^^" )

 

เรื่องบราค่อนก็แอบน่าร้ากกกก เป็นคนรักครอบครัวจริงๆเลยย

ตั้งแต่ตอนบทนำแล้วเนอะ แต่ทำเป็นปากแข็ง หุๆ

กลัวคนอื่นเขาจะล้อเอาสินะ อิอิ 

 

สงสัยเหมือนกันว่าคนกรุ๊ปเอส่วนมากเป็นแบบนี้กันหมดรึเปล่านะ

ถ้าเป็นจริงล่ะก็.... 

 

คุณ  ๐~*yoshi*~๐ 

ขอบคุณมากค่ะ

แต่จริงๆยังไม่เก่งหรอกนะคะ ถึงได้เหนื่อยกับการแปลขนาดนี้ เหอๆ

เรื่องแปลต่อ อาจจะไม่แปลแล้วแฮะ คิดดูก่อน

เพราะเห็นไม่ค่อยมีคนเมนท์ เลยคิดว่าคงไม่ค่อยมีคนอ่านกันมั๊ง 

 

คุณ ยูเอะ

ตกใจเหมือนกันค่ะ คนกรุ๊ปบีเยอะจริงๆเนอะ ฮะๆ 

 

มากแล้วค่าาา ตามสัญญาต่อจาก การแนะนำตัวหนุ่มๆ (กดเพื่อดูโฉมหน้าหนุ่มทั้ง4)

คราวนี้เรานำ บทนำของการรวมกลุ่มหนุ่มๆกรุ๊ปเลือด

บทนำนี้เราจะรวมคำแปลของดราม่า(ฟัง)กับเนื้อหาดราม่าที่เขาแปะมานะคะ 

(แต่จะเน้นที่คำแปลจากการฟังดราม่านะคะ)

 

หมายเหตุ... เราไม่ได้แปลทุกคำนะคะ บางอันไม่ได้หรือไม่แน่ใจก็ตัดทิ้งค่ะ 

 

proloque

 

เปิดฉากมาด้วยเสียงกริ่งโรงเรียน.... ณ ช่วงกลางวันของฤดูใบไม้ผลิ

ตามด้วยเสียงของชายหนุ่มวางมาดคนนึงที่ออกมาตามสายเสียงของโรงเรียน

เขาก็คือผอ.ของโรงเรียนนั่นเอง (เสียงสุดยอดมากค่ะ แถมเอาแต่ใจ

ยึดตัวเองเป็นหลัก ฟังแล้วนึกถึง อาโตเบะ ใน Prince of Tennis เลยล่ะค่ะ)

 

(แปะพาดสีตามตัวละครนะคะ)

 

จากนี้ ใครที่ถูกเรียกตัว ขอให้มาพบที่ห้องผอ.

เริ่มจาก โซมะ เอย์อิจิโร่

 

"หืม? ถูกเรียกงั้นหรือ"

ต่อไป อาคาบาเนะ ฮิบิกิ

 

"อ๋าาา อะไรกัน ชั้นหรอ? ชั้นไปทำอะไรไว้นะ"

ต่อด้วย ชิราคาวะ ริโอะ

 

"เอ๋ ชั้นด้วย? เรื่องอะไรกันนะ"

สุดท้าย คุโรซากิ มิยาบิ

 

"ผม.."

รวมทั้งหมด สี่คน!

ชั้นเกลียดการรอ เพราะฉะนั้นให้รีบมาพบเดี๋ยวนี้ เท่านี้ล่ะ!!

 

แล้วเมื่อทั้งสี่มาพบกับผอ.

 

"ก็อย่างที่ว่าแหล่ะ พ่อหนุ่มsampleคุง พวกเธอเป็นตัวอย่างทดลอง

จงภูมิใจซะที่ได้รับเลือกจากชั้น เพื่อชั้น.. จงจัดแสดงที่สุดยอดให้เห็นหน่อย!"

 

"ท่านผอ... ขอถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหมครับ?"

 

"หืม? อะไรหรือ ไทป์เอ" 

 

"ขอโทษครับ ผมมีชื่อว่า โซมะ เอย์อิจิโร่ หรือพูดอีกอย่างก็คือ ประธานนักเรียน" 

เขากล่าว พร้อมกับจัดแว่นยกขึ้นให้เข้าที่

 

"ที่ท่านผอ.บอกเรื่องการทดลองนั่น ขออภัยด้วย แต่ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ถึงเหตุผลที่การทดลองนั่นมันเกี่ยวกับพวกเราสี่คนอย่างไร

ขอให้ช่วยอธิบายให้ฟังอีกครั้งหนึ่งหน่อยครับ"

 

"นั่นสิน้าา ชั้นน่ะ ไม่เข้าใจเลยสักนิด! ฮ้าววว...

จะว่าไป วันนี้ทั้งที่ชั้นง่วงจะตาย กะจะนอนพักตอนเที่ยงสักหน่อย

กลับถูกเรียกมาซะนี่ ไม่น่าเชื่อจริงๆ

เฮ้! ลุง! ถ้าจบเรื่องแล้ว ปล่อยให้กลับได้แล้วรึยัง?" 

 

"เรียกแบบนั้นมันหยาบคายกับท่านผอ.นะ ฮิบิกิ!"

ท่านประธานหนุ่มสุดเท่ห์ส่งสายตาเหล่มองฮิบิกิ

 

"ไม่เคยมองรอบข้าง สนใจแต่ตัวเอง สมกับที่เป็นไทป์บีจริงๆ"

(อึก! คนกรุ๊ปเลือดบีแย่ขนาดนั้นเลยหรอคะ ^^" )

 

"ไทป์บี? เหอะ นั่นมันอะไรกันน่ะ!

ชั้นชื่อ อาคาบาเนะ ฮิบิกิ! งานอดิเรกคือวงดนตรี

ความสามารถพิเศษคืองานพิเศษ(เอ่อะ อันนี้งงคง เราแปลผิดป่าวหว่า?)

อุตส่าห์แนะนำตัวให้แล้วก็จำไว้ด้วยนะ ลุง!" 

 

"เห.. วงดนตรีหรอ? คนที่เล่นดนตรีนี่เท่ห์สุดๆเลยน้าา" 

 

"นะ... นาย... ไม่รู้หรอกนะว่าใคร แต่ว่า..

กับการแนะนำตัวครั้งแรกของคนอื่น มาพูดอะไรน่าอายแบบนี้ได้ดีจังนะ" 

 

"ฮะๆๆ ไม่ได้เจอกันครั้งแรกสักหน่อย ไม่ใช่แค่ชั้นน่ะ

แต่พวกเราทั้งสี่คนน่ะ ปีนี้อยู่ห้องเดียวกันไม่ใช่หรอ"

 

"อ๊ะ อย่างนั้นหรอ? เน่... เอย์อิจิโร่"

ฮิบิกิหันไปถามความเห็นยืนยันจากหนุ่มแว่นที่รู้จักกันตั้งแต่เด็ก

 

"เฮ้อ ใช่แล้วล่ะ"

เอย์อิจิโร่กล่าวยืนยันคำตอบอย่างเซ็งๆ

 

"ถ้าอย่างนั้น.. เอ่อ.. อาคาบาเนะคุง?" 

 

"อึ๋ย!! ถูกผู้ชายเรียกว่า 'คุง' แบบนี้ รู้สึกแย่ชะมัด

ฮิบิกิ ก็พอแล้วว... จะว่าไป เรียกว่า ฮิบิกิ ซะนะ!!"  

 

"ถ้าอย่างนั้น.. ฮิบิกิ ชั้นชื่อ ชิราคาวะ ริโอะ นะ

ก็พูดไปก่อนหน้านั้นแล้ว.. เราอยู่ห้องเดียวกัน

แต่ที่จริงแล้ว ชั้นน่ะนั่งอยู่ข้างฮิบิกินะ"

 

"เอ๊ะ!? จริงอ่ะ" 

 

"จริงๆ เพราะฉะนั้น จะดีใจมากเลยถ้าจะจำชั้นได้นะ

งานอดิเรกก็ทำขนมล่ะมั๊ง มาเจอชั้นได้ที่ห้องทำอาหารนะ" 

 

"ทั้งที่เป็นผู้ชาย.. ขนมน่ะหรอ?? อย่างกับผู้หญิงเลย"

 

"อย่ามาพูดว่างานอดิเรกของคนอื่นเขานะ!!"

(โซมะคุงน่าร้ากกกก พูดปกป้องให้คนอื่นด้วย) 

 

"คร้าบๆ เป็นคนที่น่าหนวกหูจริงๆ"

 

"แล้ว... เธอ.. ถ้าจำไม่ผิด คุโรซากิคุงสินะ" 

 

"ผม?" 

 

"ใช่ๆ! ไหนๆแล้ว แนะนำตัวให้ฟังหน่อยสิ" 

 

"คุโรซากิ มิยาบิ" 

 

"มิยาบิจัง หรอ (ทำไมต้องจัง? ไม่คุงหรอ? หรือเพราะหน้าตาน่ารัก??)

เรียกชั้นว่า เรียว ก็ได้นะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

(ชื่อหมอนี่ฟังยากอ่ะ บางครั้งก็เรียกริโอะ

แต่บางครั้งก็เรียกรวบฟังเหมือนเรียว หรือ ริว เลย เอาเป็นเรียวดีกว่ามั๊ง?? )

 

"ยินดีที่ได้รู้จัก"

 

"อะแฮ่ม... ท่านผอ. ถ้าอย่างนั้นช่วยรีบอธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ

ทำไมพวกเราถึงต้องร่วมในการทดลองนี้ด้วย"

 

"ไทป์เอ.. มุ่งเข้าสู่ประเด็นเลย สมกับเป็นคนกรุ๊ปเลือดเอจริงๆ"

 

"จริงอยู่ที่ผมกรุ๊ปเลือดเอ แต่ที่เราคุยกันอยู่นี้

มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องกรุ๊ปเลือดไม่ใช่หรอครับ"

 

"No!!! จุ๊ๆๆ นี่ล่ะประเด็นสำคัญ พ่อหนุ่มsampleคุง"

 

"อันดับแรก ไทป์เอ! โซมะ เอย์อิจิโร่

ลีดเดอร์ผู้จริงจัง ดื้อดึง ไม่ยืดหยุ่น" 

(ได้ยินว่า ลีดเดอร์ผู้จริงจัง แล้ว เราแอบนึกถึงฮิโรกิคุง ในวง Lead เลยแฮะ ฮะๆ

จะว่าไป ถ้าเอาตามนิสัยแบบที่เขาบอก แบบนี้ก็จัดกรุ๊ปเลือดให้ Lead ได้เป็น

ฮิโรกิ กรุ๊ปเอ

อากิระ กรุ๊ป บี

เคย์ตะ กรุ๊ปโอ 

ชินยะ ก็ต้องที่เหลือ เป็น เอบี สินะ ฮะๆๆๆๆ

ขออภัยนอกเรื่องไปหน่อย พอดีชอบวงLeadน่ะค่าา >//< ) 

 

"ต่อไป ไทป์บี! อาคาบาเนะ ฮิบิกิ

หนุ่มเอาแต่ใจ ตรงไปตรงมา เลือดร้อน"

 

"ต่อมาด้วย ไทป์โอ! ชิราคาวะ ริโอะ

หนุ่มร่าเริงสดใส เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน คิดอะไรลึกซึ้งไม่เก่ง"

(อันนี้ทำเอานึกถึงพระเอกเรื่อง Kimini todoke เลยแฮะ ร่าเริงสดใสๆๆๆ) 

 

"สุดท้าย ไทป์เอบี! คุโรซากิ มิยาบิ

บุคลิกหลากหลาย คาดเดาใจยาก" 

 

"หมายความว่า... ไม่จริงน่า"

 

"อ๋า.. หรือว่า"

 

"ถ้างั้น.. ไทป์ก็หมายความว่า.."

 

"อ้า.. อย่างนั้นเอง"

 

"กรุ๊ปเลือด!!!" (พูดพร้อมกัน) 

 

"ถ้าพวกเธอได้ยินเป็นอย่างอื่นอีกล่ะก็ ควรจะไปรักษาหู(มั๊ง)หน่อยนะ

อย่างที่ว่านั่นล่ะ...การทดลองของชั้นก็คือการรวมคนกรุ๊ปเลือดทั้งหมด

มาอยู่ในสถานที่ที่หนึ่งรวมกันตลอดเวลา เพื่อสังเกตและวิเคราะห์สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น

นี่คือการทดลองที่ชั้นปรารถนา.. ชื่อมันคือ 『ブラッド・カルテット』ไงล่ะ!"

(บลัด การ์เทต??) 

 

"บุรัดโดะ"

"การุเทต"

"โทะ?"

 

"อ๊ะ อย่างนี้นี่เอง! ต้องอยู่สถานที่เดียวกันตลอด24ชั่วโมง

เพราะงั้น พวกเราถึงได้อยู่ห้องเดียวกันนี่เอง" 

 

"เฮ้! ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้นไม่ใช่หรอ!?!!"

 

"ท่านผอ. ผมไม่เข้าใจหรอกนะว่าการทดลองนี้มันมีเพื่ออะไร แต่ว่า  

มีอยู่เรื่องเดียวที่ผมเข้าใจ เพราะฉะนั้น.. ผมขอค้าน!!

ทำไมเราทั้งสามคนจำเป็นต้องอยู่ด้วยกันด้วยล่ะครับ??

 

"นั่นก็เพราะมันเป็นการการทดลองถึงเรื่องการต้องอยู่ด้วยกันตลอดไม่ใช่หรอ"

 

"ผมอยู่กับครอบครัวอยู่ และไม่ได้วางแผนจะออกจากบ้านตอนที่อยู่มัธยมแบบนี้

เธอไม่เหมือนกันหรอ ชิราคาวะคุง" 

 

"แหมม ฟังไม่สนิทกันเลยน้า เรียกว่า เรียว ก็ได้

จะว่าไป ไม่อยากจะแยกจากครอบครัวเนี่ย.. เอย์อิจิโร่ รักครอบครัว จังน้า

ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความรักแบบนี้ดีจังเลยน้า" 

(จริงๆแล้วตาเอย์อิจิโร่นี่แอบบราคอนล่ะค่ะ ฮะๆๆๆ

ไว้เดี๋ยวมีโอกาสเราจะแปลดราม่าเอย์คุงให้ฟังล่ะกันนะค้า) 

 

"เอ๊ะ ไม่ใช่ว่ารักเป็นพิเศษอะไร.. ไม่ใช่สิ.. ก็ไม่ได้ไม่ชอบนี่นา"

 

"โอ่ย! ดูน่าสนใจดีนี่นา ท่านผอ. ทางนี้ก็มีคำถามหน่อยน่ะ"

 

"ฮิบิกิ! คิดคำพูดที่สุภาพก่อนจะพูดกับท่านผอ.หน่อยสิ บอกตั้งแต่เมื่อกี๊แล้วไง!

จะว่าไป นายน่ะตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว.." 

 

"อ๊าาาา (พูดขัดโซมะ) คร้าบๆ

เพราะงั้นถึงบอกไง เอย์อิจิโร่ นายน่ะ น่าหนวกหูจริงๆ

ชั้นก็อยากจะพูด.. อุ"

(รู้สึกว่าท่านประธานของเราจะจ้องปิดปากฮิบิกิล่ะมั๊ง)

 

"ท่านผอ. นายน่ะตั้งแต่เมื่อกี๊พูดไว้สินะ

ให้เราทั้งสี่คนไปอยู่บ้านเดียวกันที่จัดเตรียมไว้

และเพื่อเป็นการตอบแทน ก็จะดูแลเรื่องการเงินให้สินะ

ทั้งเรื่องของกิน ที่อยู่ แล้วก็... แล้วก็... เอาเป็นว่า

ผอ.จะจ่ายให้ทั้งหมดสินะ!" 

 

"Yes"

 

"เยี่ยมเลย!!! ชั้นเอาด้วย!! โชคดีชะมัด

เฮ้ พวกนาย!! คนที่จะอยู่กับการทดลองนี้ด้วย

เห็นด้วยซะนะ เพื่อค่าเช่าบ้านของชั้น!!! โอเคนะ?"

 

"ชั้นก็ไม่ว่าอะไรหรอก มีโอกาสได้อยู่คนเดียวทั้งที

อื้ม น่าสนุกดี"

 

"ได้ออกจากบ้านก็ดีเหมือนกัน"

 

"เยี่ยม! พูดได้ดี! ก็อย่างที่ว่าล่ะ พวกเราสามคน โอเคนะ ผอ.!"

 

"เฮ้ พวกนาย เดี๋ยวก่อนสิ ตัดสินอะไรกันง่ายๆแบบนั้นไม่ดีนะ"

 

"จะว่าไป(พูดขัดโซมะคุง) ไทป์เอ.. นายได้รับทุนพิเศษสินะ"

(ได้ฟังครั้งแรกแอบตกใจ ที่แท้บ้านเอย์คุงก็จนหรอ??) 

 

 "อ๊ะ!"

 

"หา? นักเรียนประถม? ฮะๆ พวกเราอยู่ม.ปลายแล้วนะ"

(คือคำพูดมันเหมือนกันๆ แต่คำแปลต่างกัน ฮิบิกิเลยเข้าใจผิดน่ะ) 

 

"ฮิบิกิ ที่ผอ.พูดถึงน่ะ น่าจะหมายถึง ได้รับสิทธิพิเศษ จากการเข้ามาด้วยคะแนนtop"

 

"อย่างที่ไทป์โอพูดนั่นล่ะ ไทป์เอเข้าโรงเรียนนี้จากสิทธินี้

เพื่อแบ่งเบาภาระจากการที่มีพี่น้องหลายคน หึๆๆๆๆๆ .. ลำบากน่าดูนะ"

 

"อึก ทำไมถึงรู้เรื่องแบบนั้นด้วยครับ"

 

"เพื่อความถูกต้องของการทดลองนี้ เพราะเธอเป็นหนึ่งในsample

ชั้นก็ต้องสืบมาพอควรเหมือนกันสิ.. ก็อย่างที่ว่าล่ะนะ ไทป์เอ..

ก็ระวังไว้ด้วยนะ ว่า ทันทีที่เธอตอบ ก็อาจจะถูกถอดสิทธินี้ได้นะ

เพราะชั้นเองก็เป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุดในโรงเรียนนี้"

(พอไม่ยอมก็เลยใช้การขู่เข้าว่าสินะ เหอะๆๆ)

 

"ฮึ่ม... อืมมม เข้าใจแล้วครับ ผมจะยอมเข้าร่วมการทดลองนี้ด้วยครับ"

(สุดท้ายหนุ่มแว่นสุดเท่ห์ผู้นี้ก็เลยต้องยอมเข้าร่วม

และตกเป็นเหยื่อขอสาวๆให้มีโอกาสได้มากรี๊ด ฮะๆ) 

 

"เยี่ยมเลย!!! ค่าเช่าฟรี! เล่นดนตรีได้ไม่อั้น! เย้!!"

 

"ถ้างั้นเราก็ต้องรีบกลับบ้านเพื่อไปเตรียมตัวกันแล้วสินะ

จะเอาอะไรไปบ้างดีน้า"

 

"เอาขนม..มั๊ยนะ"

 

และอย่างนี้ พวกเราสี่คนจึงเริ่มมาอยู่บ้านเดียวกัน

 

ฮะๆ จะเป็นไงบ้างน้า

 

ทำไมกัน ชั้นถึงต้อง.. กับสี่คนนี้ด้วย  

 

โชคดีชะมัด! 

 

เฮ้ออออ เหนื่อยจัง กว่าจะแปลดราม่าแต่ละอันเสร็จที

นี่คือข้อเสียของการที่ไม่ยอมตั้งใจเรียนภาษาญี่ปุ่นให้จบคอร์สสินะ

นึกย้อนแล้วเสียดาย น่าจะเรียนต่อให้จบๆจะได้เก่งญี่ปุ่นมากกว่านี้

กว่าจะแปลได้หมดเลยต้องนั่งเปิดดิก นั่งคิดหลายตลบเลย ^^"

สงสัยคงจะอีกสักพักกว่าเราจะแปลดราม่าของหนุ่มกรุ๊ปเอ โซมะคุง ต่อล่ะมั๊งคะ

ถ้าใครมีความรู้ญี่ปุ่นมาช่วยกันแปลให้ จะขอบคุณมากค่าาาา!!! 

 

ปล.มีหลายคนเข้าใจผิดเลยขอบอกแก้หน่อยว่า

เราไม่ได้กรุ๊ปเอบีนะคะ!!!

แม้ส่วนตัวก็จะแอบคิดว่าจริงๆนิสัยก็คล้ายเอบีเหมือนกันนะ ฮะๆ

 

**************

ตอบเม้นท์....

 

คุณAnna

ฟังดราม่าแล้วสินะคะ เอย์คุงน่ารักเน้อๆๆๆๆ เสียดายมีดราม่าอันเดียว

แต่อย่างน้อยก็ได้ฟังพ่อหนุ่มคนนี้ในดราม่าคนอื่นก็ยังดี

 

คุณdark_shochan

อ้าว คุณพี่กับพี่ชายดาร์คซังก็กรุ๊ปเอบีหรอคะ

พ่อเราก็เอบีแต่ส่วนตัวไม่ได้คิดว่าเป็นคนเข้าใจยากอะไรขนาดนั้นน้า

เรามากกว่าที่ไม่ใช่เอบีแต่รู้สึกเหมือนว่าเป็นคนแอบหลายบุคลิกเหมือนกัน ฮะๆ

แต่จริงๆเราว่าเราก็ไม่ได้เข้าใจยากหรอก นิสัยตรงไปตรงมาเด๊ะๆอย่างกรุ๊ปบีเลยมากกว่า 

 

คุณwanako_chan

โอ๊ะ วานะจังกรุ๊ปโอหรอคะ ร่าเริงสดใสๆสินะคะ ฮะๆ

ส่วนเรากรุ๊ปบีนะค้า

 

edit @ 1 Dec 2009 23:39:16 by ma_ki

ปกซีดีหนุ่มกรุ๊ปเลือดAB

posted on 25 Nov 2009 19:52 by makimaki  in DramaCD

กรี๊ดดดดดด!!!! เห็นแล้วมันกรี๊ดทนไม่ไหวต้องเอามาแปะค่ะ!!!!

 ทำไมปกมันน่ากรี๊ดขนาดนี้ล่ะ!?!! นี่มัน..

 

 

หนุ่มสองคน? หมายความว่า... มิยาบิคุงเป็นหนุ่มสองบุคลิกหรอ!?!!

 

ไอ้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นน่ะ มันทำเรากรี๊ดจริงๆ >//<

แอบนึกถึง ฮิบิกิคุง หนุ่มกรุ๊ปเลือดบี นิดๆด้วย อิอิ

 

หมายเหตุ... รู้สึกว่าจริงๆปกซีดีมันออกมาให้ชมนานแล้วล่ะค่ะ

แต่พอดีอีนี่โง่ค่ะ เปิดมาแล้วมองผ่านไปไม่ทันเห็น เพิ่งมาเห็น ^^"

 

ปล.แล้วจะพยายามรีบแปลบทนำมาแปะเร็วๆนี้นะค้า 

 

**************

ตอบเมนท์

 

คุณ ★☆KyuubixUsagi 

ฟังฟรีเฉพาะ ดราม่าบทนำเท่านั้นนะคะ แล้วก็เรดิโอก็ฟังฟรี

แต่ถ้าจะฟังดราม่าหนุ่มๆก็ต้องซื้อเอานะจ๊ะ อิอิ

 

คุณ Runrunpyon

ใช่เลยค่ะ ริวก็คล้ายชุนๆเลยล่ะค่ะ

อ๊ะ พาก ใช้ ย์ หรือคะ เพิ่งรู้นะเนี่ย ขอบคุณที่บอกค่ะ

 

คุณ POCHIRI —★’

ฮะๆๆๆ ใช่เลยค่ะ เหมือนหลุดมาจากเวปคาเระมากกก 

 

edit @ 25 Nov 2009 20:11:06 by ma_ki